• Sport – wartość, zdrowie, rekreacja
  • Nauki o Zdrowiu
  • Nakarm świat – wyzwanie dla nauki i technologii
  • Narząd ruchu – biomechanika
  • Diagnostyka medyczna i leczenie
  • Zapobieganie samobójstwom w czasach pandemii
  • Zdrowie kobiet ma znaczenie
  • Nowe wyzwania w medycynie ratunkowej
  • Walka z depresją
  • Produkcja roślin leczniczych
  • Ziołolecznictwo na przestrzeni wieków
  • Leczenie bólu od czasów starożytnych
  • UCLA 25. doroczne sympozjum na temat ochrony zdrowia

 

Znalezione obrazy dla zapytania: dzieci i rodzice depresja

Nauka zdalna, a co za tym idzie spędzanie większej ilość czasu w domu przez dzieci i młodzież spowodowało ich znacznie osłabienie kontaktów z rówieśnikami. To oni są naturalnym środowiskiem prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży. W związku z tym w całej Polsce zanotowano coraz większy wzrost przypadków depresji nie tylko u nastolatków, ale i dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Jak pokazują badania przeprowadzone przez psychologów i studentów w Dolnośląskiej Szkole Wyższej, nastolatki to grupa, która szczególnie mocno odczuwa lęk i trudny czas związany z pandemią koronawirusa.

Dlaczego nastolatki znoszą sytuację pandemii gorzej niż dorośli?

Okres dojrzewania jest bardzo trudny sam w sobie, wiąże się z dużą niepewnością, niestabilnością obrazu siebie, natężeniem emocji, którego rzadko doświadczamy potem w dorosłym życiu. Epidemia sprawiła, że na ten naturalnie trudny okres nałożył się lęk o przyszłość, o byt rodziny, bezpieczeństwo bliskich, a także niepewność, jak będzie wyglądał świat w bliższej i dalszej przyszłości, i jak sobie w tej wielkiej niewiadomej poradzi młody człowiek. Nie pomaga też izolacja od rówieśników i to, że w sieci realne kontakty społeczne często zamierają z braku wspólnych przeżyć i tematów. Rodzice są bardziej obecni, ale często jest to obecność negatywna, pobudzająca wyłącznie do buntu – zestresowani, pracujący zdalnie, wystraszeni, nie stanowią dla młodego człowieka oparcia.

Jak się objawia depresja u nastolatka?

Zaburzenia depresyjne łatwo pomylić z buntem nastolatka. Na pewno powinna rodziców zaniepokoić każda zmiana zachowania na gorsze, trwająca dłuższy czas, przy czym depresja niekoniecznie wcale wygląda jak klasyczny „dołek”, objawiający się płaczem, pogorszeniem zdolności intelektualnych czy zainteresowaniem śmiercią. Równie dobrze może się objawiać brakiem sił, dezorganizacją w życiu, apatią, jak wybuchami złości, drażliwością i buntem. Nastolatek może o siebie przestać dbać, może być wobec siebie i innych niezwykle krytyczny, może mieć nadmierny apetyt lub przestać jeść, może się zacząć okaleczać.

Jak wesprzeć dziecko?

Podstawowym problemem jest  komunikacji z nastolatkiem, w którego wiek wpisany jest bunt, opór i kontestacja. Jedną z najlepszy strategii jest po prostu być obok i być nie idealnym, a wystarczająco dobrym rodzicem- takim, który popełnia błędy, który czasem się rozzłości, przyzna do bezradności czy własnego lęku, ale jednocześnie jest blisko, dostępny, serdeczny, który wyciąga pierwszy rękę, przebacza, przeprasza, kocha. Warto dziecko po prostu chwalić, przytulać, okazywać mu serdeczność i dbać o relację. Rodzice powinni rozmawiać z dziećmi o emocjach. Dziecko może bać się śmierci, utraty bliskich lub samego zachorowania. Absolutnie nie powinno się oszukiwać dzieci. Rodzice powinni wykazywać większe zainteresowanie życiem swoich dzieci. Rozmawiać z nimi o nauce, powinni interesować się tym, jak sobie radzi. Powinno wspierać młodsze dzieci jak i nastolatków w utrzymywaniu kontaktu z rówieśnikami.

Dodaj komentarz